Η Ελένη Γρυπάρη, Πρόεδρος του ΠΣΑΣ και της ΕΑΔΕ και ανεξάρτητη ασφαλιστική σύμβουλος, μιλάει στο insurance-eea για τα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής, αλλά και για τις διεθνείς εξελίξεις, που διαμορφώνουν εν πολλοίς το αύριο της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς.
Π.Μ.: Ως Πρόεδρος του ΠΣΑΣ και της ΕΑΔΕ, εκπροσωπείτε αυτή τη στιγμή το σύνολο των διαμεσολαβούντων που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας. Πόσο συσπειρωμένος θεωρείται ότι είναι ο κλάδος σας σήμερα, που καλείται να αντιμετωπίσει σωρεία προβλημάτων και ανακατατάξεων;
Ελένη Γρυπάρη: Κατ’ αρχήν θα ήθελα να τονίσω πως δυστυχώς μία μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων μου είναι αδιάφορη. Aυτή τη στιγμή το σύνολο των διαμεσολαβούντων πανελλαδικά είναι περίπου 15.000, εκ των οποίων οι 7.000 δραστηριοποιούνται στην Αττική. Ωστόσο η εγγραφή στα σωματεία μας δεν είναι υποχρεωτική και έτσι είναι πάρα πολλοί αυτοί που δε γράφονται - παρά το ότι το κόστος της συνδρομής είναι εξαιρετικά χαμηλό - γεγονός που δυσχεραίνει ιδιαίτερα τις προσπάθειές μας να παρέμβουμε και να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες δουλειάς για τον κλάδο μας. Παρ’ όλα αυτά εξαντλούμε κάθε μέσο, προκειμένου να αποκαταστήσουμε πρωτίστως την αξιοπρέπεια του κλάδου, να εδραιώσουμε το κύρος μας και να συμμετέχουμε σε όλες τις διαβουλεύσεις που μας αφορούν. Όταν όμως πάμε σε έναν Υπουργό να συζητήσουμε, μας ρωτάει: πόσα μέλη είσαστε, πόσοι συμμετέχουν στις συνελεύσεις σας; Μ’ αυτόν τον τρόπο θέλει να αξιολογήσει αν αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί. Μόνο λοιπόν με τη μαζική συσπείρωση όλων των συναδέλφων έχουμε ελπίδες να καταφέρουμε να κάνουμε τη διαφορά.
Πολλοί πιστεύουν πως αμειβόμαστε γι’ αυτό που κάνουμε. Εμείς δεν είμαστε συνδικαλιστές. Δεν κάνουμε συντεχνιακό ακτιβισμό. Είμαστε επαγγελματίες και ως εθελοντές λειτουργούμε, κάνοντας προσπάθειες για την αναβάθμιση του επαγγέλματος, για την εξομάλυνση των σχέσεων με την Τράπεζα της Ελλάδος, με τις ασφαλιστικές εταιρείες. Χάνουμε χρόνο από τη δουλειά μας και την προσωπική μας ζωή για να διαμορφώσουμε μία καλύτερη πραγματικότητα για ολόκληρο τον κλάδο. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι αντί να δραστηριοποιούνται και να συμβάλλουν στη λύση των προβλημάτων μας, περιορίζονται να κριτικάρουν και να σχολιάζουν.
Π.Μ.: Ποια η άποψή σας για το νέο πλαίσιο που διαμορφώνουν οι πράξεις 30 & 31 της ΤτΕ και ο νόμος 4261/14;
Π.Μ.: Πολύς θόρυβος γίνεται τους τελευταίους μήνες όσον αφορά στις νέες συμβάσεις που καλούνται να υπογράψουν οι διαμεσολαβούντες με τις ασφαλιστικές εταιρείες, καθώς αρκετές από αυτές περιλαμβάνουν καταχρηστικούς όρους.
Ελένη Γρυπάρη: Το κύριο πρόβλημα είναι ο «σοβαρός λόγος» των οποίον επικαλούνται οι ασφαλιστικές εταιρείες, προκειμένου να διακόψουν τη σύμβαση με τον διαμεσολαβούντα, χωρίς να έχουν την υποχρέωση να του καταβάλουν τις προμήθειές του τα τρία επόμενα χρόνια. Ο νόμος ορίζει πως σοβαρός λόγος είναι μόνον εκείνος που εμπλέκει ποινικό ή αστικό αδίκημα. Παρόλα αυτά, κάποιες εταιρείες «βαφτίζουν» ως σοβαρό οποιονδήποτε λόγο, όσο ασήμαντος κι αν είναι αυτός. Αν π.χ. ο διαμεσολαβών δε συμμετάσχει σε μία εβδομαδιαία συνάντηση του υποκαταστήματος ή εάν δεν επιτύχει τον στόχο παραγωγής που έχει θέσει η εταιρεία για το τρίμηνο, τότε κινδυνεύει να καταγγελθεί η σύμβασή του και να χάσει το χαρτοφυλάκιό του. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι συμβάσεις αυτές είναι διμερείς συμφωνίες και βάσει του νόμου ο διαμεσολαβών έχει δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβασή του, εφόσον αυτή περιλαμβάνει καταχρηστικούς όρους. Ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει καμία καταγγελία. Αντίθετα, οι περισσότεροι – ειδικά όσοι έχουν αποκλειστική συνεργασία με μία εταιρεία – έχουν υπογράψει, καθώς φοβούνται μη χάσουν το χαρτοφυλάκιό τους και τις προμήθειές τους.
Π.Μ.: Πρόσφατα συμμετείχατε στη συνεδρίαση του ΒIPAR. Ποια είναι τα μηνύματα που μας φέρνετε από την ευρωπαϊκή ασφαλιστική αγορά;
Ελένη Γρυπάρη: Οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί μας έχουν να αντιμετωπίσουν ως επί το πλείστον τις ίδιες αλλαγές με εμάς. Άλλωστε οι πράξεις της Τράπεζας της Ελλάδος αποτελούν εφαρμογή στη χώρα μας των ευρωπαϊκών κατευθυντήριων γραμμών. Μάλιστα ενώ ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθούν εκλογές τον Ιούνιο στο BIPAR, αναβλήθηκαν, καθώς είναι πολλά και σημαντικά τα τρέχοντα προβλήματα του κλάδου, οπότε αποφασίστηκε να παραμείνει η υπάρχουσα ηγεσία, προκειμένου να ολοκληρώσει τις επαφές της.
Θα ήθελα επί παραδείγματι να αναφέρω πως ένας ακαδημαϊκός ο οποίος συμμετέχει στην επιτροπή της ΕΙΟΡΑ θεωρεί πως εμείς οι διαμεσολαβούντες κερδίζουμε πολλά χρήματα και γι’ αυτό προτείνει το 50% των προμηθειών μας να επιστρέφεται στον πελάτη!
Π.Μ.: Ταξιδέψατε και στον Καναδά τον περασμένο μήνα, για να συμμετάσχετε στο ετήσιο συνέδριο του MDRT.
Π.Μ.: Ποια εικόνα σχηματίσατε για την ασφαλιστική αγορά του Καναδά;
Ελένη Γρυπάρη: Ο Καναδάς είναι σαφώς μία πολύ πιο ανεπτυγμένη αγορά. Οι ασφάλειες έχουν ήδη μπει ακόμη και στα σούπερ μάρκετ. Εκεί φυσικά πωλούνται τα απλά ασφαλιστικά προϊόντα, όπως είναι π.χ. το αυτοκίνητο. Για τα σύνθετα προϊόντα ο καταναλωτής απευθύνεται πάντα στον ασφαλιστικό του σύμβουλο. Επίσης είναι ενδιαφέρον ότι στον Καναδά η πώληση ασφαλιστικών προϊόντων μέσω τραπεζών απαγορεύεται από το νόμο.
Π.Μ.: Με την ευκαιρία, πόσο πιστεύετε ότι απειλείται ο διαμεσολαβητής από τις πωλήσεις ασφαλιστικών προϊόντων μέσω internet ή μέσω τραπέζης ή ακόμη και από το σούπερ μάρκετ ίσως κάποια στιγμή στο εγγύς μέλλον;
Ελένη Γρυπάρη: Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε την εξέλιξη της τεχνολογίας και την αλλαγή νοοτροπίας του καταναλωτή. Όλο και περισσότερος κόσμος πλέον χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για τις αγορές του. Είναι φυσικό να το χρησιμοποιεί και για να αγοράσει απλά ασφαλιστικά προϊόντα, όπως είναι η ασφάλιση αυτοκινήτου. Παρόλα αυτά, τα ποσοστά παραμένουν μικρά, τόσο στο εξωτερικό όσο και στη χώρα μας. Άλλωστε η παρουσία του διαμεσολαβητή είναι απαραίτητη για την πώληση σύνθετων ασφαλιστικών προϊόντων. Ασφάλιση δεν είναι μόνο το αυτοκίνητο και θα πρέπει όλοι να το συνειδητοποιήσουν αυτό και να πράξουν ανάλογα. Στις νέες συνθήκες που διαμορφώνουν τόσο οι ευρωπαϊκές οδηγίες όσο και η εξέλιξη της τεχνολογίας, θα παραμείνουν στο επάγγελμα μόνον όσοι επενδύσουν στην επιμόρφωσή τους και στη σωστή οργάνωση της δουλειάς τους, ώστε να είναι σε θέση να προσφέρουν στον πελάτη ολοκληρωμένες λύσεις ασφάλισης για όλο το φάσμα των αναγκών του.
Μόλις πάρκαρε το suv στο υπαίθριο parking του super market και ο πιτσιρικάς, γύρω στα δέκα, έτρεξε με το ευρώ στο χέρι να πάρει ένα καρότσι από την κοντινή σειρά. Μπαμπάς και μαμά πλησιάζουν νωχελικά, ανεβάζουν τη μικρότερη αδελφή, γύρω στα τρία, μέσα στο καρότσι και προχωρούν προς την είσοδο του καταστήματος για τα βδομαδιάτικα ψώνια.